Στην προηγούμενη ανάρτηση μας, αναφερθήκαμε στις σωματικές
δραστηριότητες, που πρέπει να γεμίζουν οπωσδήποτε τον χρόνο μας, μένοντας
στο σπίτι, γιατί η γυμναστική μας προσφέρει καλή υγεία, δυνατό σώμα, ευεξία,
και ενέργεια.Σε επόμενες αναρτήσεις θα ξαναμιλήσουμε πάλι, για γυμναστική στο σπίτι και για σωστή διατροφή, που ενισχύει το ανοσοποιητικό μας σύστημα. Σήμερα όμως θα προσεγγίσουμε τις παγκόσμιες
ανησυχητικές εξελίξεις και λιγο πιο βαθύτερα. Η
πανδημία του κορωναϊού έχει ανθρώπινη, κοινωνική, πνευματική διάσταση και μέσα από αυτόν τον καθημερινό καταιγισμο ειδήσεων και απόψεων, ξεχώρισα μία ανάρτηση μιας Ψυχολόγου - Παιδοψυχολόγου
και θα ήθελα να την φιλοξενήσω και στο δικό μου blog, για να την μοιραστώ μαζί σας. Αναπαράγεται και κοινοποιείται στο
διαδίκτυο συνέχεια και είναι ότι καλύτερο έχω διαβάσει.
Παρακάτω γράφει η
ΜΑΡΙΑ ΑΙΒΑΖΙΔΟΥ : Ψυχολόγος -
Παιδοψυχολόγος. Αξίζει να μοιραστούμε κάποιες σκέψεις της και λόγω της
ιδιαίτερης επαγγελματικής της ιδιότητας.
“Ξαφνικά
οι δρόμοι νέκρωσαν, οι πόλεις σιώπησαν, τα σπίτια έγιναν φυλακές Ξαφνικά όλα
αυτά που θεωρούσαμε πως είναι σπουδαία, πως μας δίνουν αξία, κύρος,
λόγο ύπαρξης, έγιναν μικρά, έγιναν ασήμαντα.
Ξαφνικά η υγεία μας, που θεωρούσαμε δεδομένη εφόσον δεν είχαμε κανένα πρόβλημα,
μας ανησυχεί, έγινε το πολυτιμότερο κομμάτι της ύπαρξής μας.Ξαφνικά οι άνθρωποι που αγαπάμε, οικογένεια, συγγενείς, φίλοι, μας τρόμαξαν...Ξαφνικά η ελευθερία χάθηκε και μαζί της πολύτιμος χρόνος, βιαζόμαστε. Ξαφνικά οι μάσκες που φορούσαμε στην προσπάθειά μας να είμαστε κάποιοι άλλοι, αντικαταστάθηκαν με άλλες, τόσο ταπεινές μα τόσο σημαντικές.
Κοιτάζω
τα ντουλάπια μου γεμάτα από πράγματα που θεωρώ πολύτιμα. Κοιτάζω τα αμέτρητα
παπούτσια, τσάντες, αξεσουάρ, καλλυντικά, αρώματα, είδη περιποίησης, είναι τόσα
πολλά. Όμως το βλέμμα μου σταματά σ’ένα μπουκάλι φθηνό οινόπνευμα, σ’ ένα
αντισηπτικό χεριών, είναι τα πιο πολύτιμα.











